قسمت دوم

-          نگه‌داري كفش:

دوام كفش به شرايط نگه‌داري و مواظبت آن بستگي دارد. روش نگه‌داري كفش كوه بستگي به نوع جنس آن دارد. بعد از هر بار استفاده آن را بطور عادي خشك كنيد، گل و خاك چسبيده به آن را با دقت كامل پاك كنيد و آن را تميز و مرتب نگه‌داريد. هرگز از حرارت مستقيم براي خشك كردن آن استفاده نكنيد. خشك كردن سريع كفش در مقابل آتش باعث سفت و خشك شدن كفش مي‌شود. در مواردي كه از آن استفاده نمي‌كنيد درون آن قالب زده شود و اگر‌ چرمي مي‌باشد، آغشته كردن آن به چربي‌ها و واكس‌هاي مخصوص الزامي است. در صورت خيس بودن آن را پر از روزنامه كنيد و آن را مرتب تعويض كنيد.

-          روش بستن بند كفش:

براي كفش‌هايي كه قوزك پا را مي‌پوشانند: بايد براي راهپيمائي بند‌هاي قسمت بالائي را شل‌تر نموده تا قوزك پا دامنه حركتي بيشتري داشته باشد.

در موقع پايين آمدن از شيب بند كفش را محكم كنيد، زيرا باعث جلوگيري از فشار بيش از حد در پنجه پا مي‌شود. در اصطلاح از زدگي پا جلوگيري مي‌شود.

-          انواع كفش كوهنوردي:

به شش دسته تقسيم مي‌شود:

1-     كفش راهپيمائي: عموما جهت پياده روي در مسير‌هاي كوهپايه‌اي، جنگل‌نوردي و صحرا‌نوردي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. رويه آن از جنس چرم سبك و پارچه‌‌هاي نايلون و گرتكس ساخته مي‌شود. كفي آن از لاستيك انعطاف‌پذير است و كف از شبكه‌هاي تو خالي ساخته شده تا علاوه بر عايق بودن ضربه‌ خارجي را نيز جذب كند و در اصطلاح شك گير مي‌باشد.

2-     كفش كوهپيمائي: به كفش‌هاي سبك كوهپيمائي گفته مي شود و از آنها در صعود‌هاي كوتاه‌مدت استفاده مي‌شود و مشخصات همان كفش‌هاي راهپيمائي يا پياده‌روي را دارند اما با جنس مقاوم‌تر و ساق بلند تا پاي قوزك پا.

3-     كفش كوهنوردي: كفش نيمه‌سنگين كوهنوردي است و براي صعود‌هاي چند روزه در 3 فصل استفاده مي‌شود. ساق بلند دارد و در پشت نيز داراي مفصل مي‌باشد. لايه لاستيكي دور تا دور كفش جهت محافظت بين پارچه و رويه و كف در مقابل عوامل سخت طبيعت مانند يخ و سنگ مي‌باشد.

    گرد‌آوري مطالب: مهدي‌ عابدي

قسمت اول

يكي از اصلي‌ترين و مهمترين تجهيزاتي است كه در كوهنوردي از آن استفاده مي‌شود، و بايد در نهايت دقت انتخاب شود. شرايط يك كفش خوب سبكي، مقاوم بودن و حفظ پا در مقابل عواملي چون دما، رطوبت و فشار ناهمواري‌ها مي‌باشد و داراي زيره محكم ويبرام باشد.

پاها مهمترين عضو در كوهنوردي مي‌باشند، زيرا تمامي فشار كوهنوردي به پاها وارد مي‌شود؛ از همين رو بايد قبلا پاها را براي كاري كه مي‌خواهد انجام دهد آماده كند. پادرد، تاول، ميخچه و سرمازدگي پا خيلي سريع مي‌تواند يك برنامه لذت‌بخش را به يك ناراحتي و راه‌ماندگي دردناك تبديل كند.براي مقابله با اين حالت هيچ راهي جز آماده‌سازي وجود ندارد.

كفش ورزشي بويژه كوهنوردي از عوامل مهم و اساسي در بهبود كيفيت و نحوه انجام برنامه مي‌باشد. در برخي موارد علت بروز حوادث ناگوار در كوه نتيجه استفاده نكردن از كفش مناسب كوه است.

كفش كوه نامناسب تا كنون باعث بروز پيش‌‌آمد‌هاي ناگوار و حتي به قيمت جان كوهنورد شده. خيلي ديده شده است كه افراد با كفش نامناسب به كوه مي‌آيند و قبل از لذت بردن از طبيعت با پاهاي آسيب ديده به منزل برمي‌گردند.

بايد قبل از اجراي برنامه از انتخاب صحيح كفش براي آن برنامه اطمينان حاصل كنيد و از افراد باتجربه كمك بگيريد. سلامت و زندگي كوهنورد در بسياري از موارد به طور مستقيم به كيفيت و كارائي كفش بستگي دارد.

-         اندازه كفش كوهنوردي:

اندازه كفش كوه براي راحتي بايد به گونه‌اي باشد كه كوهنورد بتواند ساعتها كفش را به‌راحتي و آساني بپوشد. اندازه كفش مناسب تنها با پوشيدن و راه رفتن مشخص مي‌شود.

در اين حالت نبايد هيچ گونه فشاري بر انگشتان و به‌ويژه در اطراف و گوشه‌هاي پا وارد شود. كفش نه بايد آن‌قدر تنگ باشد كه جريان خون كند شود و نا آن‌قدر گشاد كه از فرمان كوهنورد خارج شود. كفش تنگ موجب بروز ناراحتي و تغيير شكل پا و محدوديت در حركات كوهنورد مي‌شود؛ و باعث ايجاد زخم‌هاي دردناك و ميخچه و نارسائي گردش خون، درد و خشكي مي‌شود؛ وهمچنين به بروز سرمازدگي كمك مي‌كند. كفش گشاد و بزرگ به اندازه كفش كوچك مي‌تواند ايجاد ناراحتي كند چرا كه پا در داخل آن مي‌لغزد و ايجاد اصطكاك مي‌كند و در نتيجه آن اصطكاك موجب بروز ميخچه مي‌شود.

جلوي كفش بايد به اندازه كافي پهن باشد تا انگشتان پا داخل آن حركت كند. هنگام خريد كفش بايد جورابي را بپوشيد كه هنگام اجراي برنامه از آن استفاده مي‌كنيد. كفش از مدلي انتخاب شود كه مورد علاقه فرد مي‌باشد چرا كه مي‌خواهيد به طور مرتب بپوشيد.

به‌طور كلي براي كفش دقت كنيد تا اندازه آن 1 نمره از پاي شما بزرگتر باشد و اين فضا را توسط جوراب پر كنيد، هيچگاه براي اولين بار كفش نو را در يك برنامه سنگين استفاده نكنيد.

گردآوري مطالب: مهدي عابدي