طبق طبقه بندی هایی که مسئولین کمیته ها در گروه بندی های تیم کانون انجام دادند صبح جمعه مورخ 7/10/86 ساعت 7:00 در معیت گروه (ب) توسط یک دستگاه مینی بوس به سمت روستای خانه میران حرکت کردیم .به روستا که رسیدیم اعضای گروه پیاده شدند و قرار شد راننده مینی بوس ساعت 15:30 برای بازگشت به روستای رباط میل مراجعه کند .

مسیر را به سمت ویلای مرحوم ناصر خوشه چین ادامه داده و در محوطۀ ویلا جهت صرف صبحانه

وتعویض البسه توقف کردیم . پس از آماده شدن نفرات ساعت 8:10 به سمت بالا حرکت کردیم .

از یال روبروی ویلای مرحوم خوشه چین صعود خود را آغاز کرده وحین حرکت نکات فنی در یخ و برف و شیبها توسط مربیان بازگو می شد،چک وسایل افراد هم انجام شد و کسری وسایل به آنها توضیح داده شد.

ساعت 9:50به تیغۀ زیر قله رسیدیم   وبه دلیل وجود برف حرکت به سختی و به کندی صورت می گرفت .دراین نقطه افراد یکدیگر را حمایت می کردند تا از هر سقوط احتمالی جلوگیری شود ،خوشبختانه بدون وجود مشکلی ساعت 10:50 به قله رسیدیم .

آسمان صاف وهوا بسیار آرام بود. قلل رشته کوه راستوند و قلل رشته کوه اشترانکوه  به وضوح هر چه تمام تر مشخص بودند و دوستان برای هم نوردان خود که در قالب گروه (  آ ) وبرای صعود قلۀ پیاروبه منطقه اشترانکوه اعزام شده بودند دعا می کردند .

پس از صرف تنقلات به سمت یالی که به چشمۀ چپقلی منتهی می شود حرکت کردیم .به ابتدای یال که رسیدیم با صحنه ای تأسف بار روبروشدیم وهر چه زیبایی روی قله دیده بودیم از یاد بردیم .دود غلیظ از دود کش های نیروگاه خارج می شد و تحت تأثیر جا بجایی هوا به سمت درۀ چپقلی کشیده می شد به حدّی که جادۀ منتهی به چپقلی مشخص نبود .ازروی یال به سمت چشمه سرازیر شدیم ساعت 11:00 چپقلی بودیم و جهت صرف ناهار توقف کردیم .پس از صرف ناهار ساعت 13:10 به سمت روستای رباط میل حرکت کردیم .در طول مسیر آلودگی به حدّی زیاد بود که تنفس عمیق امکان پذیر نبود و مناطق اطراف دره مثل غار عین هو به هیچ عنوان قابل رؤیت نبود.نزدیک روستا که رسیدیم محل مناسبی را برای توقف و تعویض البسه انتخاب کرده و سپس به سمت روستا حرکت کردیم .مینی بوس در محل مورد نظر حضور داشت ساعت 15:25 بود که پس از سوار شدن نفرات به سمت اراک حرکت کردیم وساعت 15:50 به شهر اراک رسیدیم .

مجتبی عباسی (سرپرست )- محمود محمودی – مجید کاظمی – مهدی عابدی – مجید حاجی یوسفی – فرزاد کرمی – خانم مختاری و خانم اکبری

مربی و استاد ارجمند جناب آقای مهندس بهمن رستمی درگذشت پدر گرامی اتان را به شما و خانواده محترم تسلیت می گوییم.

پیشکسوت گرامی جناب آقای جلال سید صالح درگذشت مادر گرامی اتان را به شما و خانواده محترم تسلیت می گوییم.

نوع برنامه: كوهنوردي

محل اجرا برنامه: استان همدان-قله كلاغ‌لان

مدت برنامه: 1روز

نام قله: كلاغ‌لان

ارتفاع قله: 3350

تاريخ اجرا برنامه: 23/9/86

اسامي شركت كنندگان در برنامه:

آقايان: علي‌ سليماني (سرپرست) – علي عليمحمدي – محمد نظام‌آبادي – مجتبي عباسي – مهدي عابدي – محمد‌حسين رضواندوست – علي‌رضا بياتاني – ابوالفضل مهرانديش – ميثم عليمحمدي – فرزاد كرمي – آقاي نادعليان – آقاي صفري (ميهمان) – محمد عشق‌دوست – مصطفي عشق‌دوست – مهرداد ندري – شهياد شريفي

بانوان: تهمينه عسگری – آزاده معزي – سميرا عباسي

موقعيت جغرافيايي: كوهستان الوند در استان همدان و حدفاصل تويسر‌كان و شهر همدان قرار دارد.

بررسي توپوگرافي: الوند از طريق گردنه شمال‌غربي به قله كلاغ‌لان و دائم‌برف و از سمت جنوب غربي به دره كيوارستان و سپس به چهار‌قله، متصل مي‌شود.

توضحيات و مسير صعود به قله:

طبق هماهنگي قبلي با نفرات علاقه‌مند شركت در برنامه كلاغ‌لان، صبح روز جمعه مورخ 23/6/86 ساعت 5 صبح در ميدان شهدا گردهم آمديم و با يك دستگاه ميني‌بوس كه از قبل هماهنگ شده بود به سمت شهر همدان حركت كرديم. حدود ساعت 9 صبح به گنجنامه، واقع در شهر همدان رسيديم. بعد از آماده شدن، از مسير نرمال به سمت پناهگاه ميدان‌ميشان حركت كرديم. هوا ابري و كمي سرد بود. وقتي به پناهگاه رسيديم در يك توقف 20 دقيقه‌اي چاي و تنقلات خورديم و بعد از جمع‌كردن وسايلمان، لباس مناسب پوشيديم و به سمت تخت‌نادر حركت كرديم. هوا سردتر شده بود و باد هم شروع به وزيدن كرده بود. تا قبل از پناهگاه كلاغ‌لان در مسير توقفي نداشتيم. وزش شديد باد در دوزخ‌درٌه، برفه‌اي پودري كه روي زمين بود را محكم به صورتمان مي‌كوبيد. قله كلاغ‌لان در ادامه گردنه شمال‌غربي قله الوند است. از تخت نادر راه قله كلاغ‌لان و الوند از هم جدا مي‌شود. در تراورس قبل از پناهگاه كلاغ‌لان و سيم بكسل وصل كرده بودند و مسير را بدين وسيله مشخص كرده بودند. حدود ساعت 12 به اين پناهگاه رسيديم. دكتر فريدون بياتاني و عرفان سليماني را در پناهگاه ديديم؛ كه صبح، با وسيله نقليه شخصي در قالب يك تيم پنج‌نفره به منطقه آمده بودند. كه البته 3 نفر ديگر قصد صعود به قله الوند را داشتند.

بعد از خوردن چاي و تنقلات، كوله‌ها را در گوشه‌اي از پناهگاه گذاشتيم و آقاي صفري نيز در پناهگاه ماندند. با به همراه داشتن يك طول طناب 9 ميل همگي به سمت قله حركت كرديم. بعد از 30 دقيقه كوهپيمايي به صخره‌هاي قله رسيديم. بعد از برقراري طناب ثابت تك‌تك اعضا صعود خود را ادامه دادند. صخره‌اي به طول حدودا 10متر بود كه از طرف ديگر آن فرود آمديم، و در ادامه با صعود صخره‌اي ديگر، ساعت 1:30 اولين نفر روي قله كلاغ‌لان ايستاد. باد شديد اجازه توقف طولاني روي قله را به ما نمي‌داد. بعد از گرفتن عكس يادگاري فورا به پناهگاه كلاغ‌لان برگشتيم. وقتي به پناهگاه رسيديم كوله‌ها را برداشتيم و به سمت ميدان ميشان حركت كرديم. ميني‌بوس آنجا بود و وقتي همه رسيدند سوار شديم و به سمت اراك حركت كرديم و ساعت 9 شب به اراك رسيديم.

هر آنچه زنده است مي‌ميرد؛ گذار از طبیعت به ابديت.

متاسفانه امروز با خبر شديم كه، جناب آقاي علي محمدپور (از دوستان صمیمی و همنورد مرحوم ناصر خوشه چین) كه قرار بوده روز جمعه به همراه جناب آقاي ابراهيم بابائي و چند تن از دوستان مسير كلك‌چال به شيرپلا را تراورس كنند، به علت سفر جناب آقاي بابائي و ديگر دوستان به كرمان، جناب آقاي محمدپور به تنهائي اقدام به صعود مي‌كنند. اين مسير شيب تند و يخ‌زده‌اي دارد و مسيري مشكل و صعب‌العبور است. در بين مسير اين مرحموم سر‌خورده و پس از برخورد با سنگ، در سن 67 سالگي جان به جان آفرين تسليم مي‌كنند.

عصر روز جمعه خانواده نگران از ديركرد آن مرحوم با جناب آقاي بابائي تماس مي‌گيرند، ايشان هم ابراز نگراني مي‌كنند، كه تا اين زمان بايد بازگشته باشند.

تيم جستجو به منطقه اعزام مي‌شود و شنبه جسد آن مرحوم شناسائي مي‌شود و در روز يكشنبه اقدام به حمل جسد آن مرحوم به پايين مي‌كنند.

مراسم تشييع پيكر آن مرحوم روز سه‌شنبه مورخ ۴/۱۰/۸۶ ساعت ۸:۳۰ صبح از جلوي مجموعه ورزشي شهيد شيرودي انجام مي‌شود.

از كارهاي شاخص آن مرحوم مي‌توان، اولين صعود زمستاني گرده آلمانها، اولين صعود زمستاني قالي‌كوه، اولين صعود زمستاني كل‌جنون، همراهي تيم اعزامي ايران براي صعود قله 8125 متري ماناسلو به صورت مشترك با تيم ‍‍ژاپني در سال 56 كه به علت مرگ يكي از اعضاي تيم ژاپن ناموفق ماند، همراهي اولين تيم صعود كننده ايراني به قله 8848 متري اورست در همان سال به همراهي تيم چيني و شركت در امداد و نجات در كوهستان و مناطق بهمن‌زده و... نام برد.

اين ضايعه اسفناك را به جامعه كوهنوردي و خانواده محمدپور تسليت مي‌گوييم.

خدايش بيامرزد

                                         قسمت سوم (آخر)

۴-  كفش سنگين: اين بخش شامل كفش‌هاي سنگين و بسيار مقاوم كوهنوردي است. داراي زيره مقاوم‌تر از نوع قبلي مي‌باشد. در نوع چرمي رويه آن ضخيم‌تر و داراي لايه اسفنجي و چرم نازك در داخل مي‌باشد و يك لايه چرم مابين زيره و كفه قرار دارد و تخت آن عموما از انواع مرغوب ويبرام ساخته مي‌شود. از معايب نوع چرمي آن سنگين و دير خشك شدن آن مي‌باشد. در انواع جديد آن بجاي چرم از گرتكس يا سمپاتكس چند لايه جهت رويه و يا تركيب چرم و مواد مورد ذكر استفاده مي‌شود. پرس و دوخت آنها از داخل مي‌باشد. از مزاياي آنها سبكي و انعطاف‌پذيري و عدم تعريق در هنگام صعود مي‌باشد و داراي ساق بلند‌تري مي‌باشد و قابليت نصب كرامپون دارد. بيشتر براي صعود‌هاي تركيبي كه با برف خيس يا آبدار در تماس نباشد مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

۵-  كفش صعود‌هاي هيماليائي: كاربرد اين كفش‌ها در ارتفاعات بالا بيشتر است. به صورت دوپوش و سه پوش ساخته مي‌شود. لايه داخلي از سمپاتكس و لايه بيروني از فايبر‌كربن و نوعي پلاستيك مقاوم مي‌باشد. در عرف كوهنوردي به كفش پلاستيك معروف مي‌باشد. اين نوع كفش در برنامه‌هاي زمستاني يخ و برف مورد استفاده قرار مي‌گيرد. پوش داخلي آن از الياف گرم مصنوعي يا لايه تنسيوليت مي‌باشد. از مزاياي اين نوع كفش سبك و ضد آب بودن آن و در صورت خيس شدن مي‌توان آن را به سرعت خشك كرد. از معايب آن شكننده بودن آن در مقابل سنگ و عدم انعطاف‌پذيري آن مي‌باشد.

كفش سه‌پوش، تركيبي از كفش پلاستيك و تركيبي مي‌باشد. ضد‌آب بودن و گرماي زياد از خواص آن مي‌باشد.

۶-  كفش سنگنوردي: به‌طور كلي به دو‌دسته سالن و طبيعي تقسيم مي‌شود و فقط براي ديواره‌هاي طبيعي و داخل سالن استفاده مي‌شود.عموما داراي بدنه چرمي كه توسط لايه‌اي از لاستيك كه دور‌تا‌دور آن را در بر گرفته و پرس مي‌باشد. كفه آن از لاستيك ضخيم و چسبنده تشكيل شده است؛ كه در نوع سالني بدون عاج مي‌باشد، كه توسط بند، چسب يا كش رويه آن مهار شده است.براي صعودهاي داخل سالن، بهتر است اين كفش دقيقا اندازه پا باشد.

نوع طبيع آن نيز با توجه به نوع ديواره‌ها و شرايط اقليمي منطقه انواع و اقسام گوناگوني دارد، كه نوع مقاوم در مقابل سرماي آن، داراي ساق بلندتر و جنس رويه و كف آن از نوع مقاومتري نسبت به انواع ديگر است.

-         جوراب كوهنوردي:

مهمترين وسيله براي گرم و راحت نگه داشتن پاهاي كوهنورد در فصل زمستان است، و جنس آن معمولا از پشم و نايلون و يا كرك و نايلون مي‌باشد كه تركيب آنها جوراب را گرم و مقاوم مي‌كند و به واسطه مواد به كار رفته در زمستان گرم و در تابستان تا اندازه‌اي عايق گرما مي‌باشد، و به اشكال ساق كوتاه، متوسط و بلند توليد مي‌شود. در انواع مدلهاي ارتفاع از لايه كول‌مكس استفاده مي‌شود كه باعث مي‌شود عرق پا به جوراب منتقل نشود و گرماي بسيار زيادي را ايجاد مي‌كند. اندازه جوراب نبايد زياد تنگ باشد كه باعث فشردگي پا شود و نه زياد گشاد كه باعث جمع شدن در جلوي كفش شود. حتي اگر بهترين كفش را داشته‌باشيم و جوراب مناسبي نداشته باشيم پاها دچار آسيب ديدگي مي‌شود. استفاده از لايه‌هاي زياد و نازك بهتر از يك جوراب ضخيم مي‌باشد.

-         گتر:

جهت جلوگيري از ورود برف و در مواردي گل‌و‌لاي و سنگريزه به داخل كفش و در زماني كه ارتفاع برف بيشتر از ساق كفش باشد، مورد استفاده قرار مي‌گيرد. در اندازه‌ها و مدل‌هاي مختلفي ساخته مي‌شود و به وسيله تسمه و سگك به كفش وصل مي‌شود. جنس آن عموما از پارچه گرتكس مي‌باشد. به طور كلي داراي دو مدل مي‌باشد: 1- گتر كفه‌دار (كامل) 2- گتر استاندارد (كلاسيك)

1-  در ارتفاعات بالا استفاده مي‌شود و كفش درون آن قرار مي‌گيرد و توسط لاستيك محكمي كه دور تا دور كفش را در بر مي‌گيرد، به كفش وصل مي‌شود، و اين مزيت را دارد كه تمام كفش بجز كف آن را مي‌پوشاند. در حقيقت يك لايه عايق بر روي كفش ايجاد مي‌كند. از از بند‌هاي كفش محافظت مي‌كند و مانع يخ‌زدگي آنها مي‌شود.

معايب آن نسبت به گتر استاندارد، سنگين بودن آن، زودتر و سريعتر فرسوده مي‌شود و حركت را كمي دشوارتر مي‌كند. بهتر است گتر داراي زيپ از جلو باشد كه توسط برچسب روي آن پوشيده مي‌شود، چرا كه موقع نسب به سهولت مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

گردآوري مطالب: مهدي عابدي