طبق هماهنگيهاي انجام شده قرار بر اين بود كه روز جمعه مورخ 3/12/86 همراه با اعضاي كانون در منطقه مالاگا حضور بهعمل آوريم كه قرار شد يك تيم به صعود خط الراس مالاگا بپردازد و تيم ديگر به قلهي مالاگا بسنده كند.
تيمي كه قرار شد خط الراس مالاگا را پيمايش كند متشكل از آقايان: مجتبي عباسي (سرپرست)، عليرضا بياتاني، كريم نادعليان و عرفان سليماني بودند.
در نهايت حول و هوش 8 صبح بود كه مشغول به صعود قلهي مالاگا شديم. لازم به ذكر است كه خط الراس با شكوه مالاگا در شهرستان شازند واقع شده است كه از روستاي مرواريد دره شروع شده و در نهايت به شهرستان شازند ختم ميشود. قله اصلي اين رشته كوه را كه همان مالاگا نام دارد ميتوان هم از روستاي مرواريد دره صعود كرد كه نسبتا راحت تر و كم برف تر اما تقريبا صخرهاي ميباشد و هم ميتوان از روستاي حك صعود كرد كه طولاني تر و پر برف تر است.
پس از صعود از يك دهليز زيبا ما خود را به يال منتهي به قله رسانديم كه در نهايت پس از حدود 1 ساعت به قله اصلي رسيديم كه تازه كار ما شروع شده بود.
1س از گذشت دقايقي اندك، بدون معطلي به پايين سرازير شده تا قلهها را يكي پس از ديگري صعود كنيم.
آفتاب وسط آسمان رسيده بود و به ما نشان ميداد كه نيمي از روز گذشته، و بايد بيشتر به كارمان ادامه دهيم، چرا كه اگر تندتر نرويم به شب خواهيم خورد. اما هنوز تا آنجا كه چشممان ميديد قلهها يكي پس از ديگري قطار شده بودند و راه زيادي را در پيش داشتيم.
هرچه جلوتر ميرفتيم قلهها به هم نزديكتر و فنيتر ميشد تا جائيكه براي گذشتن از دو قله از طناب استفاده كرديم، ويژگي اين خط الراس در فصل زمستان و همچنين به دليل وجود پربرف بودن منطقه بيشتر قلهها را نميتوان از زير تراورس كرد و بايد تك تك قلهها را صعود كرد و با سنگ درگير شد.
ساعت 15 بود و ما احساس گرسنگي زيادي داشتيم كه تصميم گرفتيم نهار مختصري را بخوريم تا براي ادامه كار انرژي كافي داشته باشيم.
هرچه خط الراس را بيشتر ادامه ميداديم گويي طولانيتر ميشد و پس از صعود هر قله زماني كه به جلو مينگريستيم قلههاي بيشتري جلويمان ستبر ميشد.
ديگر آفتاب به پايينترين حد خود رسيده بود به طوري كه سايه اين خط الراس به روي دشتي كه در سمت چپمان بود سنگيني ميكرد و هربار كه به سايه اين رشته كوه نگاه ميكرديم متوجه طويل بودن آن ميشديم.
آفتاب جايش را به ماه داد، هوا تاريك بود اما هنوز اثري از پايان اين رشتهكوه ديده نميشد. خسته و خستهتر ميشديم، ساعت 24 را نشان ميداد، سرعت تيم كند شده بود، پاهايمان كه بيشتر از حد توانشان راه رفته بودند ديگر توان قدم برداشتن نداشتند اما هنوز اين خط الراس طولاني تمام نشده بود، چرا كه ما قصد داشتيم آن را در يك روز پيمايش كنيم، كاري كه ساير تيمها آن را در دو روز ميپيمودند. در نهايت ساعت دقيقا 2 بامداد روز شنبه بود كه خط الراس را درنورديده و به شهر شازند رسيديم.
اعضاي برنامه: آقاي كريم نادعليان، مجتبي عباسي (سرپرست)، عليرضا بياتاني، عرفان سليماني.






|