اعضاي حاضر در برنامه: عرفان سليماني – ميثم عليمحمدي
قله ازنادر يكي از قلههاي رشتهكوه اشترانكوه ميباشد، كه از فنيترين و دشوارترين قلههاي منطقه ميباشد كه صعودهاي اندكي روي آن انجام شده است.
اين قله بين دو قلهي پيارو و تختشاه قرار گرفته و از طرفين به دو تنگهي مهم يعني تنگهي پيارو تنگهي ازنادر يا همان تنگه تونلبرفي ختم ميشود. براي دستيابي به قله بايد به روستاي كمندان كه مبدا صعود ميباشد رسيد.
ما براي اين قله مسير كول ازنادر را انتخاب كردهبوديم كه از يكسال پيش در پي جمعآوري اطلاعات از اين مسير بوديم و در پي فرصتي ميگشتيم تا اين قله را صعود كنيم.
در نهات روز چهارشنبه 26/4/87 اراك را به مقصد ازنا به وسيله قطار محلي ترك كرديم. ساعت 9:30 دقيقه بود كه قطار به سمت ازنا حركت كرد و ساعت تقريبا 12 ظهر بود كه به ازنا رسيديم و پس از گرفتن سواري خود را به كمندان رسانديم. بعد از رسيدن به كمندان خود را به پاي يالي كه قرار بود صعود كنيم رسانديم و ناهار را در پناهگاه سنگي ميل نموده و پس از دقايقي استراحت در ساعت 2:50 دقيقه شروع به پيمايش يال كرديم.
حدود 2 ساعت طول كشيد تا يال خاكي را صعود كنيم. پس از اينكه اين قسمت را پشت سر گذاشتيم، گردهها و تيغههاي سنگي نمايان شد و از آنجا به بعد كار ما جدي شد.
در همان ابتداي كار يك صخره 30 متري جلوي ما بود كه آن را با دقت و حوصله رد كرديم. بعد از اين صعود نفسگير بازهم چندين تيغه و گرده سنگي كوتاه و بلند را به نوبت صعود كرديم، مسير بسيار فني بود و بالا و پايين آمدنهاي زيادي داشت؛ ما دائما يك گرده صعود ميكرديم و مجبور بوديم كه آن را فرود بياييم؛ اين كار را دائما انجام ميداديم. دوباره يك صخره تقريبا 20 متري همانند ابتداي مسير رو به روي ما سبز شده بود كه چارهاي جز صعود آن نداشتيم، صعود اين قسمتها با توجه به بار سنگيني كه داشتيم براي ما بسيار سخت و خستهكننده بود، به هر ترتيب اين بخش را پشتسر گذاشتيم و باز هم پس از گذشتن از صخرههاي كوچك و بزرگ در نهايت ساعت 6:15 دقيقهي عصر بود كه قلهي ازنادر نمايان شد و ما جايگاه خود را روي كولازنادر ميتوانستيم بهتر تشخيص دهيم. چون هوا رو به تاريكي ميرفت و ما از مسير پيشرويمان آگاهي نداشتيم تصميم گرفتيم همانجا كمپي برپا كرده و شب را سپري كنيم تا صبح با انرژي كافي مسير را ادامه دهيم.
صبح روز پنجشنبه 27/4/87 بود كه پس از صرف صبحانه حدود ساعت 7:15 دقيقه كولهبارمان را جمع كرديم تا قله را صعود كنيم، مسير بهطوري بود كه ما ابتدا حدود 200 متر رو به پايين حركت كرديم و دائم پايين و پايينتر ميرفتيم، اين مسير را به پايين رفتيم تا اينكه در قسمت پاياني آن به يك مانع برخورد كرديم، حدود 20 متر زير پايمان ديواره بود و از هيچطرفي راه نبود كه بشود آن را دور زد. ما به اجبار سمت راست را برگزيديم و چند متر رو به پايين آمديم اما اينجا هم در حدود 3 يا 4 متر شيب عمودي وجود داشت، آن قسمت را هم به صورت دست به سنگ به سختي پايين آمديم و بعد مقداري به سمت راست متمايل شديم و به هر زحمتي كه بود خودمان را به پايين گرده سنگي رسانديم. بعد از گذشتن از اين معبر سخت پايين آن نشستيم و نفس راحتي كشيديم؛ دوباره مسير تيغهها و كولها را پيش رو گرفتيم و يكي پس از ديگري تيغهها را صعود كرديم و آخرين تيغه كولازنادر را كه ريزشي هم بود به سلامت گذشتيم و در نهايت ساعت 10:52 دقيقه صبح بود كه روي قلهي سرسخت ازنادر ايستاديم و هر دو خوشحال از اينكه قله مغلوب اراده ما شده است.
پس از استراحت 30-40 دقيقهاي و مشاهده قلههاي اطراف و همچنين درياچه گهر كه به سختي ديده ميشد، راه برگشت را پبش رو گرفتيم.
بعد از دقايقي خود را بر روي خط الراسي كه به قله شاهتخت منتهي ميشود رسانديم،(بين دو قله شاهتخت و ازنادر تنگهها و دهليزهاي فراواني وجود دارد؛ اما تنها يك دهليز به پايين راه دارد و بقيهي دهليزها يا ريزشي ميباشد يا به پرتگاه ختم ميشود.)
ما براي اينكه بتوانيم تنگه مورد نظر را پيدا كنيم با آقاي نظامآبادي تماس گرفته و كروكي تنگه مورد نظر را از او گرفتيم كه ايشان كمك زيادي در يافتن تنگه به ما كردند.
در نهايت تنگه مورد نظر را پيدا كرده و راهي پايين شديم؛ حدود ساعت 5:47 دقيقه عصر بود كه به روستاي كمندان رسيديم و بعد خود را به ازنا رسانده و با قطار عادي ساعت 8 غروب ازنا را به سمت اراك ترك كرديم و ساعت 11:30 دقيقه شب بود كه به شهرمان اراك برگشتيم.
تهيه و تنظيم گزارش: عرفان سليماني
|
نوسندگان
